راستش دلم براي خودم سوخت

شايد نوشته ي مسخره ايي رو گفته باشم اما كلي گريه كردم موقع نوشتنش

هميشه كه نبايد همه ي حسا نوشتني باشن

....

من آن دختري هستم كه روزي احساسي داشت

مردمان احساسش را به گند كشيدند

..

كاش مردمان ميدانستند كه من هم روزي عشق را خواهم خواست!

در اوج ناتواني همبستري خواهم خواست..اي كاش ميدانستند

....

آن روزها گذشت و جز نفرت چيزي در دلم نمانده است

مردمان هرگز نفهميدند من چگونه انساني هستم؟!

مرگ بر مردمان اين شهر گوارا تر از آب باد

مانيا

پيوست:

نشستم به هواي تو من

گريه نكن دل بي تاب از بي خبريش

گريه نكن

شكوه نكن

گريه نكن

شكوه نكن

اي واي

چه آرام

۲.هردو باهم رفتند حالا دیگه تنهام